تجلی هنر در معماری و شهرسازی 4 بهار 1405 1405 01 01 Investigation of the Executive Method of Biofeedback and Neurofeedback in Behrouz Gharibpour's Directing بررسي شیوه اجرایی بايوفيدبک و نوروفيدبک در کارگردانی بهروز غريب پور 1 12 10.61838/jmaaeu.170 FA راضیه غریب پور گروه هنر، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران پرستو محبی گروه هنر، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 1404/08/28 <p>This research examines the innovative method of Behrouz Gharibpour in puppet performance, based on the "biofeedback" and "neurofeedback" systems, which has its roots in Stanislavski's naturalistic acting. Unlike traditional acting, where the actor directly engages with the role, in puppet opera, the performer establishes a connection with the role through a marionette. This method is designed so that the performer imparts a human identity to the puppet by transferring their inner emotions into its movements. Biofeedback and neurofeedback, which are tools for controlling physiological reactions and optimizing brain performance, play a key role in this system. Biofeedback provides vital feedback from the body and allows for greater control over bodily functions, while neurofeedback helps improve cognitive and physiological performance by training the subconscious mind. In addition to their impact on the performing arts, these methods have applications in medicine and can increase individuals' pain tolerance thresholds. The results of this research, conducted qualitatively using a descriptive-analytical method, indicate that Behrouz Gharibpour, a pioneer of puppet opera in Iran, has elevated the coordination between the performer, the puppet, and the audience to a deeper level by utilizing biofeedback and neurofeedback techniques. By emphasizing the internal connection between the performer and the puppet, he creates a natural and believable performance in which movements, emotions, and music are conveyed in a coordinated manner. In his works, the performer must perceive the puppet's movements as part of their own body and, through mental focus and bodily awareness, convey the character's emotions to the audience. This method, in addition to increasing the impact of the performance, helps create vivid and meaningful puppets that immerse the audience in the depth of the story.</p> <p>در این پژوهش، شیوه ابداعی بهروز غریب‌پور در بازی‌دهندگی عروسک‌ها بر اساس سیستم «بایوفیدبک» و «نوروفیدبک» بررسی می‌شود که ریشه در بازیگری ناتورالیستی استانیسلاوسکی دارد. برخلاف بازیگری سنتی که بازیگر مستقیماً با نقش در ارتباط است، در اپرای عروسکی، بازی‌دهنده از طریق عروسک نخّی با نقش ارتباط برقرار می‌کند. این روش به گونه‌ای طراحی شده که بازی‌دهنده با انتقال احساسات درونی خود به حرکات عروسک، به آن هویت انسانی می‌بخشد. بایوفیدبک و نوروفیدبک، که ابزارهایی برای کنترل واکنش‌های فیزیولوژیکی و بهینه‌سازی عملکرد مغز هستند، در این سیستم نقش کلیدی ایفا می‌کنند. بایوفیدبک بازخورد حیاتی بدن را فراهم کرده و امکان کنترل بیشتری بر عملکردهای بدنی می‌دهد، درحالی‌که نوروفیدبک، با آموزش ناخودآگاه مغز، به بهبود عملکرد شناختی و فیزیولوژیکی کمک می‌کند. این روش‌ها علاوه بر تأثیر در هنر نمایش، در پزشکی نیز کاربرد دارند و می‌توانند آستانه تحمل افراد را افزایش دهند. از نتایج این پژوهش که به صورت کیفی و به روش توصیفی-تحلیلی انجام شده است، می‌توان به این موارد اشاره کرد: بهروز غریب‌پور، پیشگام اپرای عروسکی در ایران، با بهره‌گیری از تکنیک‌های بیوفیدبک و نوروفیدبک، هماهنگی میان بازی‌دهنده، عروسک و تماشاگر را به سطحی عمیق‌تر رسانده است. او با تأکید بر ارتباط درونی بازی‌دهنده با عروسک، اجرای طبیعی و باورپذیری خلق می‌کند که در آن حرکات، احساسات و موسیقی به شکلی هماهنگ انتقال می‌یابند. در آثار او، بازی‌دهنده باید حرکات عروسک را همچون بخشی از بدن خود حس کند و با تمرکز ذهنی و آگاهی بدنی، احساسات شخصیت را به تماشاگر منتقل کند. این روش، علاوه بر افزایش تأثیرگذاری نمایش، به خلق عروسک‌هایی زنده و پرمفهوم کمک می‌کند که تماشاگر را در عمق داستان غرق می‌سازد.</p> https://jmaaue.org/index.php/jmaaue/article/download/170/141