تجلی هنر در معماری و شهرسازی 4 تابستان 1405 1405 04 01 Sustainable Low-Income Housing: Examining Housing and Governance Issues in Isfahan Province مسکن پایدار کم‌درآمد: بررسی مسائل مسکن و حاکمیت در استان اصفهان 1 28 FA مراد قاسمی دانشجوی دکتری، گروه معماری، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران مرجان خان محمدی گروه معماری، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران سیامک پناهی گروه معماری، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران Journal Article 1404/11/01 <p>This study aimed to identify and explain the governance dimensions influencing sustainable low-income housing and to develop an expert-based governance model for housing policy and planning in Isfahan Province. A qualitative study was conducted within a pragmatic and interpretivist framework. Data were collected through 12 in-depth expert interviews and 12 expert-consensus questionnaires. Participants were selected using purposive sampling until theoretical saturation was achieved. Data were analyzed through thematic analysis, open, axial, and selective coding, followed by the Discrete Consensus Support Method. The findings revealed that governance in low-income housing is multidimensional and highly complex. Analysis generated 768 initial codes, 391 categories, and 95 major themes, which were consolidated into 12 core governance dimensions. The results indicated that weak governance knowledge, institutional fragmentation, lack of transparency and accountability, political interference, insufficient stakeholder participation, inadequate social evaluation mechanisms, and policy–implementation gaps are the primary causes of failure in low-income housing projects. Expert-consensus analysis further confirmed 75 key variables as valid components of the proposed governance framework, demonstrating an acceptable level of expert agreement and model robustness. The study demonstrates that the success of sustainable low-income housing programs depends not only on physical development but also on governance quality, institutional coordination, transparency, accountability, and meaningful stakeholder engagement. Strengthening governance structures and revising policy frameworks are therefore essential for achieving sustainable housing outcomes and improving the quality of life of low-income populations.</p> <p>هدف این پژوهش شناسایی و تبیین مؤلفه‌های حکمرانی مؤثر بر توسعه مسکن پایدار برای اقشار کم‌درآمد و ارائه یک الگوی حکمرانی مبتنی بر دیدگاه خبرگان در استان اصفهان بود. این پژوهش با رویکرد کیفی، فلسفه پراگماتیستی و پارادایم تفسیرگرایی انجام شد. داده‌ها از طریق 12 مصاحبه عمیق با خبرگان و 12 پرسشنامه اجماع خبرگان گردآوری شدند. نمونه‌گیری به‌صورت هدفمند و مبتنی بر اشباع نظری انجام گرفت. تحلیل داده‌ها با تحلیل مضمون، کدگذاری باز، محوری و گزینشی و همچنین روش پشتیبان اجماع گسسته انجام شد. نتایج نشان داد که حکمرانی مسکن کم‌درآمد دارای ماهیتی چندبعدی و پیچیده است. از میان 768 کد اولیه، 391 مقوله و 95 محور اصلی استخراج شد که در قالب 12 محور کلیدی سازمان‌دهی شدند. تحلیل روابط میان متغیرها نشان داد ضعف دانش حکمرانی، نبود انسجام نهادی، فقدان شفافیت و پاسخگویی، نفوذ منافع سیاسی، مشارکت محدود ذی‌نفعان، ضعف ارزیابی اجتماعی و گسست میان سیاست‌گذاری و اجرا، مهم‌ترین عوامل ناکامی پروژه‌های مسکن کم‌درآمد هستند. همچنین نتایج اجماع خبرگان نشان داد 75 متغیر کلیدی از اعتبار کافی برای ورود به مدل نهایی برخوردارند و الگوی پیشنهادی از توافق قابل قبول میان خبرگان برخوردار است. یافته‌ها بیانگر آن است که موفقیت برنامه‌های مسکن کم‌درآمد بیش از آنکه وابسته به مداخلات کالبدی باشد، به کیفیت حکمرانی، هماهنگی نهادی، شفافیت، پاسخگویی و مشارکت مؤثر ذی‌نفعان وابسته است. ازاین‌رو، اصلاح ساختارهای حکمرانی و بازنگری سیاست‌های اجرایی می‌تواند زمینه تحقق مسکن پایدار و ارتقای کیفیت زندگی گروه‌های کم‌درآمد را فراهم سازد.</p> https://jmaaue.org/index.php/jmaaue/article/download/209/175