تجلی هنر در معماری و شهرسازی 4 تابستان 1405 1405 04 01 Presenting a Model of Urban Brand Governance Based on the Economy of Art and Cultural Industries Toward the Development of Creative Tourism ارائه مدل حکمرانی برند شهری مبتنی بر اقتصاد هنر و صنایع فرهنگی در راستای توسعه گردشگری خلاق 1 17 FA هلیا زندی فائز دانشجوی دکتری ، گروه شهرسازی ، واحدشهرقدس، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران Journal Article 1404/11/18 <p>The present study aimed to develop a model of urban brand governance based on the economy of art and cultural industries toward the development of creative tourism in Tehran. This study employed an exploratory mixed-method approach. Grounded theory was used in the qualitative phase, while structural equation modeling was applied in the quantitative phase. The qualitative population included university professors, urban managers, and experts in tourism, cultural industries, and creative economy in Tehran, from whom 22 participants were selected through purposive and snowball sampling. In the quantitative phase, 384 managers, experts, and activists in tourism and cultural industries in Tehran were selected using stratified random sampling. Data collection tools included semi-structured interviews and a researcher-made questionnaire. Qualitative data were analyzed through open, axial, and selective coding, while quantitative data were analyzed using SPSS-27 and SmartPLS software. The findings indicated that cultural policymaking with a path coefficient of 0.42, stakeholder participation with a coefficient of 0.36, cultural industry infrastructure with a coefficient of 0.39, urban brand identity management with a coefficient of 0.48, and creative urban marketing with a coefficient of 0.41 had positive and significant effects on creative tourism development. Furthermore, cultural innovation with a coefficient of 0.44 and creative tourism development with a coefficient of 0.53 significantly affected the economic sustainability of urban branding. The model fit indices, including SRMR = 0.054, NFI = 0.91, and GOF = 0.63, confirmed the satisfactory fitness of the proposed model. In addition, the R² values for creative tourism development and economic sustainability of urban branding were 0.71 and 0.68, respectively, indicating strong explanatory power. The results demonstrated that urban brand governance based on the economy of art and cultural industries can serve as an effective strategy for developing creative tourism and strengthening the economic sustainability of urban branding. Coordinated cultural policymaking, development of creative infrastructure, stakeholder participation, and urban identity management can provide the foundation for transforming Tehran into a competitive and creative city at regional and international levels.</p> <p>هدف پژوهش حاضر ارائه مدل حکمرانی برند شهری مبتنی بر اقتصاد هنر و صنایع فرهنگی در راستای توسعه گردشگری خلاق در شهر تهران بود. پژوهش حاضر با رویکرد آمیخته اکتشافی انجام شد. در بخش کیفی از روش نظریه داده‌بنیاد و در بخش کمی از مدل‌سازی معادلات ساختاری استفاده شد. جامعه آماری بخش کیفی شامل اساتید دانشگاهی، مدیران شهری و متخصصان حوزه گردشگری، صنایع فرهنگی و اقتصاد خلاق در شهر تهران بود که 22 نفر از آنان به‌صورت هدفمند و با روش گلوله‌برفی انتخاب شدند. در بخش کمی نیز 384 نفر از مدیران، کارشناسان و فعالان حوزه گردشگری و صنایع فرهنگی شهر تهران با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل مصاحبه نیمه‌ساختاریافته و پرسشنامه محقق‌ساخته بود. داده‌های کیفی از طریق کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شد و داده‌های کمی با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS-27 و SmartPLS مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که سیاست‌گذاری فرهنگی با ضریب مسیر 0.42، مشارکت ذی‌نفعان شهری با ضریب 0.36، زیرساخت‌های صنایع فرهنگی با ضریب 0.39، مدیریت هویت برند شهری با ضریب 0.48 و بازاریابی شهری خلاق با ضریب 0.41 تأثیر مثبت و معناداری بر توسعه گردشگری خلاق دارند. همچنین، نوآوری فرهنگی با ضریب 0.44 و توسعه گردشگری خلاق با ضریب 0.53 بر پایداری اقتصادی برند شهری اثرگذار بودند. شاخص‌های برازش مدل شامل SRMR برابر با 0.054، NFI برابر با 0.91 و GOF برابر با 0.63 نشان‌دهنده برازش مطلوب مدل پژوهش بود. علاوه بر این، مقدار R² برای توسعه گردشگری خلاق 0.71 و برای پایداری اقتصادی برند شهری 0.68 به‌دست آمد که بیانگر قدرت تبیین بالای مدل است. نتایج پژوهش نشان داد که حکمرانی برند شهری مبتنی بر اقتصاد هنر و صنایع فرهنگی می‌تواند به‌عنوان راهبردی مؤثر برای توسعه گردشگری خلاق و تقویت پایداری اقتصادی برند شهری عمل کند. ایجاد هماهنگی میان سیاست‌گذاری فرهنگی، توسعه زیرساخت‌های خلاق، مشارکت ذی‌نفعان و مدیریت هویت شهری می‌تواند زمینه تبدیل تهران به یک شهر خلاق و رقابت‌پذیر در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی را فراهم سازد.</p> https://jmaaue.org/index.php/jmaaue/article/download/214/153