تجلی هنر در معماری و شهرسازی 3060-7957 4 پاییز 1405 1405 07 01 A Comparative Study of Farangi-Sazi in the Thematic Figural Works of Mohammad Zaman and Ali-Qoli Beg Jabbadar مطالعه تطبیقی فرنگی سازی در پیکره های موضوعی محمد زمان و علی قلی بیک جبادار 1 29 FA مهناز عبدالملکی کارشناسی ارشد تصویر سازی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران Journal Article 1404/12/16 <p>With the transfer of the capital from Qazvin to Isfahan by Shah Abbas I, Europeans entered Iran, particularly Isfahan, and as a result, artists came under the influence of European painting. Iranian painting, which was imaginative and lacked perspective as well as chiaroscuro, no longer satisfied the tastes of Safavid artists and kings; this was because the kings wanted their portraits to be realistic and close to nature, like European works. Therefore, during the reign of Shah Abbas II, two artists named Mohammad Zaman and Ali-Qoli Beg Jabbadar depicted their paintings in the European manner while preserving Iranian traditions. Consequently, a style known as Farangi-Sazi emerged in Iran. Mohammad Zaman and Ali-Qoli Beg Jabbadar remained active until the end of the eleventh century AH. The present study examines the factors influencing the formation of the Farangi-Sazi method in the paintings of these two artists, their stylistic characteristics, and the similarities and differences in the figural works of Mohammad Zaman and Ali-Qoli Beg Jabbadar. In view of this objective, the following two questions are raised: a) What are the factors influencing the formation of the Farangi-Sazi method in the works of these two artists, Mohammad Zaman and Ali-Qoli Beg Jabbadar? b) What are the similarities and differences in the figural works of Mohammad Zaman and Ali-Qoli Beg Jabbadar? These questions are answered through a descriptive-analytical method and a comparative study, while the required data were collected through library research and observation of the works. The results of this study show that factors such as the arrival of Europeans in Iran, relations between India and Iran, the Armenians living in Julfa, and the interest of Safavid kings, particularly Shah Abbas II, in painting caused the Isfahan School to be influenced by European and Indian paintings. However, the works of artists such as Mohammad Zaman and Ali-Qoli Jabbadar preserved their Iranian identity and created a combination of Eastern and Western art in the eleventh century AH; as a result, they developed a distinctive hybrid style of their own.</p> <p>با انتقال پایتخت از قزوین به اصفهان توسط شاه عباس اول، اروپاییان وارد ایران به خصوص اصفهان شدند که به موجب این امر هنرمندان تحت تأثیر نقاشی‌های اروپایی قرار گرفتند. نقاشی ایران که خیالی، فاقد پرسپکتیو و سایه روشن بود. دیگر پاسخگوی طبع هنرمندان و پادشاهان صفوی نبود؛ چرا که پادشاهان می خواستند چهره آنها مانند آثار اروپاییان واقع گرا و به طبیعت نزدیک باشد. از این رو در زمان شاه عباس دوم، دو هنرمند به نامهای محمد زمان و علی قلی بیک جبادار نقاشیهای خود را به شیوه اروپاییان با حفظ سنت‌های ایرانی به تصویر می کشیدند. در نتیجه سبکی به نام فرنگی سازی در ایران به وجود آمد. محمد زمان و علی قلی بیک جبادار، این دو، تا پایان قرن یازدهم فعال بودند. در پژوهش حاضر به بررسی عوامل تأثیرگذار در شکل گیری اسلوب فرنگی سازی در نقاشی های این دو هنرمند، ویژگیهای سبکی و نیز وجوه اشتراک و افتراق آثار پیکره نگاریهای محمد زمان و علی قلی بیک جبادار پرداخته شده است.با توجه به این هدف دو پرسش زیر مطرح شده است: الف- عوامل تأثیرگذار در شکل گیری اسلوب فرنگی سازی در آثار این دو هنرمند، محمد زمان و علی قلی بیک جبادار کدامند؟ ب- وجوه  اشتراک و افتراق آثار پیکره نگاری‌های محمد زمان و علی قلی بیک جبادار چیست؟ پاسخ به این پرسش‌ها به روش توصیفی- تحلیلی و با مطالعه تطبیقی بوده و اطلاعات مورد نیاز به روش کتابخانه ای و مشاهده آثار گردآوری شده است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که عواملی مانند ورود اروپاییان به ایران، ارتباط هند و ایران، ارمنیانی که در جلفا زندگی می کنند، علاقه پادشاهان صفوی، به خصوص شاه عباس دوم به نقاشی باعث شد که مکتب اصفهان تحت تأثیر نقاشیهای اروپایی و هندی قرار بگیرد ولی آثار هنرمندانی مانند محمد زمان و علی قلی جبه دار ماهیت ایرانی بودن خود را حفظ کردند و ترکیبی از هنر شرقی و غربی را در قرن یازدهم به وجود آوردند؛ و در نتیجه سبکی ترکیبی مخصوص به خود را به وجود آوردند.</p> https://jmaaue.org/index.php/jmaaue/article/download/228/160