تجلی هنر در معماری و شهرسازی 3 بهار 1404 1404 03 20 Explanation of Landscape Architecture Indicators Affecting the Visual Environment Quality Enhancement in Urban Parks of Tabriz Metropolis from Ecological, Cultural, Environmental Sustainability, and Accessibility Perspectives تبیین شاخص‌های معماری منظر تاثیرگذار بر بهبود کیفی محیط بصری در پارک‌های شهری کلانشهر تبریز از منظر اکولوژیک، ویژگی‌های فرهنگی، پایداری محیط زیستی و دسترسی پذیری 1 24 10.61838/jmaaue.44 FA پریزاد فاخریان گروه هنر و معماری، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران امیر حق جو گروه هنر و معماری، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران ابراهیمی اصل حسن گروه معماری، واحد جلفا، دانشگاه آزاد اسلامی جلفا، ایران شهریار شقاقی گروه هنر و معماری، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران Journal Article 1403/11/09 Parks, as integral components of urban fabric and part of public urban services, hold significant importance and cannot be separated from the needs of the urban society. Therefore, parks must be developed both quantitatively and qualitatively in accordance with the city’s physical scale, community needs, ecological conditions, and its future expansion trajectory so they can function as active green spaces with continuous environmental returns. This study aims to explain the landscape architecture indicators that influence the enhancement of visual environment quality in urban parks of the Tabriz metropolis, from the viewpoints of ecology, cultural characteristics, environmental sustainability, and accessibility, using a descriptive-analytical method. The findings reveal that El Goli Park is identified as the top-ranked park in terms of ecological indicators. Shams Tabrizi Park, due to its traditional and principled design, is another favorable option. Other parks require further actions in resource management and biodiversity enhancement. El Goli Park and Baghlari Baghi demonstrate appropriate physical and social accessibility, serving as successful examples for other parks. Shams Tabrizi Park is particularly effective in terms of social accessibility for specific groups such as women and children. Baghmisheh and Khaghani Parks need improvement in accessibility for individuals with disabilities and require reconstruction of access routes. Eram Park can achieve better performance in accessibility by improving lighting and increasing nighttime security. پارک‌ها به‌عنوان جزئی از بافت شهرها و بخشی از خدمات شهری دارای اهمیت بالایی بوده و نمی‌توان آن را جدا از نیازهای جامعه شهری دانست، ازاین‌رو پارک‌ها را باید ازنظر کمی و کیفی متناسب با حجم فیزیکی شهر، نیازهای جامعه و با توجه به شرایط اکولوژیکی شهر و روند گسترش آتی آن توسعه یابد تا بتواند به‌عنوان فضای سبز فعال بازدهی زیست‌محیطی مستمری داشته باشد. این پژوهش با هدف تبیین شاخص‌های معماری منظر تاثیرگذار بر بهبود کیفی محیط بصری در پارک‌های شهری کلانشهر تبریز از منظر اکولوژیک، ویژگی‌های فرهنگی، پایداری محیط زیستی و دسترسی پذیری و با روش توصیفی-تحلیلی انجام گرفت. نتایج به دست آمده از پژوهش نشان داد ایل گلی به عنوان برترین پارک از نظر شاخص‌های اکولوژیکی شناخته می‌شود. پارک شمس تبریزی با طراحی سنتی و اصولی، گزینه مطلوب دیگری است. سایر پارک‌ها نیازمند اقدامات بیشتری در مدیریت منابع و افزایش تنوع زیستی هستند. پارک ایل گلی و باغلار باغی دسترسی‌پذیری مناسبی از نظر فیزیکی و اجتماعی دارند و نمونه‌هایی موفق برای پارک‌های دیگر هستند. پارک شمس تبریزی از نظر دسترسی اجتماعی برای گروه‌های خاص مانند زنان و کودکان موفق است. پارک‌های باغمیشه و خاقانی نیازمند ارتقای دسترسی برای معلولین و بازسازی مسیرهای دسترسی هستند. پارک ارم با بهبود روشنایی و افزایش امنیت شبانه می‌تواند عملکرد بهتری در دسترسی‌پذیری داشته باشد.

https://jmaaue.org/index.php/jmaaue/article/download/44/52