تجلی هنر در معماری و شهرسازی 3 بهار 1404 1404 03 01 Evaluating the Fit of Environmentally Sustainable (Green) Architecture Components in the Prosperity of Ecotourism Lodges in Mazandaran Province بررسی برازش مؤلفه‌های معماری پایدار زیست‌محیطی (سبز) در رونق اقامتگاه‌های بوم‌گردی استان مازندران 1 18 10.61838/jmaaue.47 FA نیکی امیری گروه معماری و شهرسازی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران سودابه مهری گروه معماری و شهرسازی، واحد سوادکوه، دانشگاه آزاد اسلامی، سوادکوه، ایران عبدالله ابراهیمی گروه معماری و شهرسازی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران Journal Article 1404/01/02 <p>The aim of this study is to evaluate the fit of environmentally sustainable (green) architecture components in the prosperity of ecotourism lodges in Mazandaran Province. This research adopted a mixed-method approach in two phases: qualitative and quantitative. In the qualitative phase, semi-structured interviews were conducted with 15 experts in architecture, ecotourism, and lodge management to identify the core components of sustainable architecture. These components were then coded and used in the quantitative phase, where 213 questionnaires were distributed among tourists staying in ecotourism lodges in Mazandaran Province. Data were analyzed using Confirmatory Factor Analysis (CFA) through AMOS software. The results revealed a well-fitting factor structure composed of seven main components: environmental qualitative and quantitative development, vernacular architecture, eco-friendliness, environmental sustainability, economic factors, socio-cultural factors, and cost-benefit analysis. Fit indices including CFI, NFI, RMSEA, and AGFI were within acceptable thresholds, confirming strong alignment between questionnaire items and theoretical constructs. All factor loadings exceeded 0.6, indicating strong convergent validity. The findings suggest that implementing principles of sustainable architecture in ecotourism lodge design and management can enhance environmental, economic, and cultural indicators in rural areas. Such design contributes not only to responsible tourism experiences but also to balanced regional development.</p> <p>هدف این پژوهش بررسی برازش مؤلفه‌های معماری پایدار زیست‌محیطی (سبز) در رونق اقامتگاه‌های بوم‌گردی استان مازندران است. پژوهش حاضر به روش آمیخته و در دو بخش کیفی و کمی انجام شده است. در بخش کیفی با بهره‌گیری از مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۱۵ نفر از خبرگان حوزه معماری، گردشگری و مدیریت اقامتگاه‌های بوم‌گردی، مؤلفه‌های اصلی معماری پایدار شناسایی و استخراج شدند. در ادامه، این مؤلفه‌ها به‌صورت کدگذاری شده وارد بخش کمی گردیدند. در بخش کمی، با توزیع ۲۱۳ پرسشنامه در میان گردشگران ساکن در اقامتگاه‌های بوم‌گردی استان مازندران، داده‌های مورد نظر گردآوری شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی (CFA) و نرم‌افزار AMOS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که ساختار عاملی متشکل از هفت مؤلفه شامل توسعه کمی و کیفی محیطی، معماری بومی، دوستدار طبیعت، پایداری محیطی، عوامل اقتصادی، عوامل اجتماعی-فرهنگی و تحلیل هزینه-فایده، از برازش مطلوبی برخوردار است. تمامی شاخص‌های برازش نظیر CFI، NFI، RMSEA و AGFI در محدوده قابل قبول قرار داشته و بیانگر همسویی سؤالات با سازه‌های مفهومی پژوهش هستند. همچنین بارهای عاملی برای تمامی گویه‌ها بالاتر از 0.6 محاسبه گردید. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که استفاده از مؤلفه‌های معماری پایدار در طراحی و مدیریت اقامتگاه‌های بوم‌گردی می‌تواند منجر به ارتقاء شاخص‌های زیست‌محیطی، اقتصادی و فرهنگی در مناطق روستایی گردد. طراحی اقامتگاه‌هایی منطبق با اصول پایداری، نه‌تنها تجربه گردشگری مسئولانه را ارتقاء می‌دهد، بلکه موجبات توسعه متوازن منطقه‌ای را نیز فراهم می‌سازد.</p> https://jmaaue.org/index.php/jmaaue/article/download/47/39