تجلی هنر در معماری و شهرسازی 3 تابستان 1404 1404 05 01 The Role of the Element of Time in the Relationship Between Textile Art and Technology نقش عنصر زمان در رابطه میان هنر منسوجات و تکنولوژی 1 16 FA سیما ایزدپناه گروه پژوهش هنر، واحد بین المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامي، کیش، ايران ابوالفضل داودی رکن آبادی گروه طراحی پارچه و لباس، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامي، یزد، ايران سالار ظهوری گروه طراحی پارچه و لباس، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامي، یزد، ايران نیره سادات مبینی پور گروه هنر، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامي، قم، ايران Journal Article 1403/12/21 <p class="Tabletext" style="text-align: justify; line-height: 150%; direction: ltr; unicode-bidi: embed;"><span lang="EN-GB" style="font-family: 'Times New Roman',serif;">This article examines the role of time in the development of textile art and analyzes its impact on the evolution of styles, techniques, and artistic patterns throughout history. Time, as a key factor, has played a role not only in shaping textile art but also in its interaction with cultural, social, and technological transformations. Over time, this art form has transitioned from traditional methods such as hand weaving and dyeing to modern techniques like digital printing, smart fabrics, and computer-aided design. The article demonstrates how technology has acted as a catalyst for innovation, transforming textile art while simultaneously preserving its traditional values. The findings of this study highlight that understanding the temporal dimension in textile art contributes to a clearer comprehension of its evolutionary process and forges a connection between the past, present, and future. Furthermore, the dynamic coexistence of art and technology has opened new avenues for creativity and innovation in this field. Ultimately, the article underscores the importance of sustaining the interaction between art and technology and envisions a new perspective for the future of textile art.</span></p> <p>این مقاله به بررسی نقش زمان در تکوین هنر منسوجات پرداخته و تأثیر آن را بر تحول سبک‌ها، تکنیک‌ها و الگوهای هنری در طول تاریخ تحلیل می‌کند. زمان به‌عنوان عاملی کلیدی، نه‌تنها در شکل‌گیری هنر منسوجات، بلکه در تعامل آن با تغییرات فرهنگی، اجتماعی و فناورانه نقش داشته است. با گذر زمان، این هنر از روش‌های سنتی مانند بافندگی و رنگرزی دستی به سمت تکنیک‌های نوین نظیر چاپ دیجیتال، پارچه‌های هوشمند و طراحی کامپیوتری حرکت کرده است. این مقاله نشان می‌دهد که فناوری چگونه به‌عنوان محرکی برای نوآوری، هنر منسوجات را متحول کرده و درعین‌حال به حفظ ارزش‌های سنتی آن کمک نموده است. نتایج این مطالعه تأکید می‌کند که درک بُعد زمان در هنر منسوجات، به شفاف‌تر شدن روند تکاملی آن کمک کرده و ارتباطی میان گذشته، حال و آینده برقرار می‌کند. همچنین، همزیستی پویای هنر و فناوری، زمینه‌های جدیدی را برای خلاقیت و نوآوری در این حوزه فراهم ساخته است. در نهایت، این مقاله بر اهمیت استمرار تعامل میان هنر و تکنولوژی تأکید دارد و چشم‌اندازی نوین برای آینده هنر منسوجات ترسیم می‌کند.</p> https://jmaaue.org/index.php/jmaaue/article/download/58/59