تحلیل ارتباط میان توسعه کالبدی سکونتگاههای جدید، تعارض توسعه–محیطزیست و نگرش به پایداری ساحلی: مطالعه موردی سواحل مکران
کلمات کلیدی:
توسعه کالبدی, سکونتگاههای جدید, تعارض توسعه و محیطزیست, پایداری ساحلی, سواحل مکرانچکیده
توسعه سکونتگاههای جدید در مناطق ساحلی، بهویژه در نواحی در حال توسعه، همواره با چالشهایی میان الزامات توسعه فضایی و ملاحظات محیطزیستی همراه بوده است. در این میان، شکلگیری نگرشهای اجتماعی نسبت به پایداری ساحلی میتواند نقش مهمی در هدایت فرآیندهای توسعه به سوی الگوهای پایدار ایفا کند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل ارتباط میان توسعه کالبدی سکونتگاههای جدید و تعارض توسعه–محیطزیست با نگرش به پایداری ساحلی در سواحل مکران انجام شد. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی–تحلیلی مبتنی بر پیمایش بود. جامعه آماری پژوهش شامل ساکنان سکونتگاههای ساحلی منطقه مکران بود که دادههای مورد نیاز از طریق پرسشنامه گردآوری شد. برای تحلیل دادهها از شاخصهای آمار توصیفی و آزمونهای آمار استنباطی شامل آزمون کلموگروف–اسمیرنوف، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه استفاده شد. نتایج نشان داد که میانگین توسعه کالبدی سکونتگاههای جدید (07/3) و نگرش به پایداری ساحلی (32/3) در سطحی بالاتر از حد متوسط قرار دارد، در حالی که ادراک تعارض توسعه و محیطزیست نیز با میانگین (54/3) نسبتاً بالا ارزیابی شد. نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که توسعه کالبدی سکونتگاههای جدید با نگرش به پایداری ساحلی رابطه مثبت و معنادار (560/0) و با تعارض توسعه–محیطزیست رابطه منفی و معنادار (236/0-) دارد. همچنین تعارض توسعه–محیطزیست با نگرش به پایداری ساحلی رابطهای منفی و معنادار (232/0-) نشان داد. نتایج رگرسیون چندگانه نیز بیانگر آن بود که متغیرهای توسعه کالبدی سکونتگاههای جدید و تعارض توسعه–محیطزیست در مجموع حدود 5/32 درصد از تغییرات نگرش به پایداری ساحلی را تبیین میکنند. بر این اساس، تقویت کیفیت کالبدی، زیرساختهای گردشگری و ملاحظات محیطی در توسعه سکونتگاههای ساحلی میتواند نقش مؤثری در ارتقای نگرشهای پایداری در منطقه مکران داشته باشد.
دانلودها
مراجع
1. Gurran N, Bramley G. Urban Planning and the Housing Market International Perspectives for Policy and Practice. London: Palgrave Macmillan; 2017.
2. Berry M, Sandercock L. Urban political economy: the Australian case1983.
3. Castells M. The Urban Question. London: Edward Arnold; 1977.
4. Aalbers MB. The Financialization of Housing. A political economy approach: Routledge; 2016.
5. Booth P. From Property Rights to Public Control: The Quest for Public Interest in the Control of Urban Development. The Town Planning Review. 2002:153-70.
6. Dadashpoor H, Sheydayi A. Defining Public Interest in Planning: A Review. Journal of Planning Literature. 2021.
7. Dadashpoor H, Sheydayi A. The public interest- schools of thought in planning. Progress in Planning. 2022.
8. Jones C, Watkins C. Housing Markets and Planning Policy: Wiley-Blackwell; 2009.
9. Banerjee T, Baer WC. Beyond the Neighborhood Unit: Residential Environments and Public Policy: Springer IS; 2013.
10. Lawson J. A review of structurally inspired approaches in housing studies – concepts, contributions and future perspectives. Housing Assets, Housing People. Glasgow2009. p. 1-17.
11. Bassett K, Short J. Housing and residential structure. London: Routledge & Kegan Paul; 1980.
12. Fallis G. Housing Economics. Toronto: Butterworth; 1985.
13. Bertaud A. Order without Design How Markets Shape Cities. London: The MIT Press; 2018.
14. Basolo V, Hastings D. Obstacles to Regional Housing Solutions: A Comparison of Four Metropolitan Areas. Urban Affairs. 2016:449-72.
15. HLURB, UN Habitat. National Urban Development and Housing Framework 2017-2022. Philippines: HLURB; 2017.
دانلودها
چاپ شده
شماره
نوع مقاله
مجوز
حق نشر 2025 Habibollah Nouri (Translator); Ahmad Khalili
این پروژه تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 می باشد.
