تحلیل تطبیقی بحران معنا و جستجوی معنویت: مطالعه موردی معماری مسکونی معاصر غرب و ایران
این پژوهش با هدف تحلیل تطبیقی راهکارهای معماری غرب و ایران برای غلبه بر بحران معنا در مسکن معاصر انجام شده است. بحران معنا ریشه در تقلیلگرایی ابزاری و نفی ابعاد معنوی در مدرنیسم غربی داشت. این تحقیق کیفی با رویکرد تطبیقی و استفاده از یک چارچوب تحلیلی هشتشاخصه، چهار مورد مسکونی کلیدی (شامل خانهی وانا ونتوری و مجتمع مالاگوئرا از غرب؛ و خانه درون و دو خانه برای دو دوست از ایران) را مورد واکاوی قرار میدهد. یافتهها یک واگرایی بنیادین را در رویکرد به معنا نشان میدهند: راهبرد پسامدرن غرب بر نقد انتقادی و نمادگرایی سکولار متمرکز است. برای مثال، ونتوری با نفی سلسله مراتب و مالاگوئرا با منطقهگرایی اجتماعی، معنا را در تجربه زیسته و بستر سکولار جستجو میکنند. در مقابل، راهبرد معماری معاصر ایران بر جستجوی معنویت قدسی و اصول حکمت اسلامی-ایرانی استوار است. نمونههای ایرانی با احیای آستانههای سلسلهمراتبی (خانه درون) و و تأکید بر اخلاق ساخت و مدیریت روابط جمعی (دو خانه برای دو دوست)، نشان دادند که معنای پایدار در حریم فضایی و تجربه حسی عاطفی نهفته است. در حالی که غرب با نفی و کنایه (سکولار) به دنبال معناست، ایران با احیا و پیوند قدسی (معنوی) به آن دست مییابد. معماری آینده نیازمند رویکردی است که اصالت معنای فرهنگی و معنوی را با ضرورتهای پدیدارشناسانه درهمآمیزد و از بیانیه ایستا به سمت گفتگوی پویا حرکت کند.